Daar zat ik dan, aan een tafeltje in een cafรฉ te Delft met een man die helemaal niet op de foto leek die hij mij had toegestuurd. Sterker nog: hij leek op een man met wie ik onder een ander e-mailadres had gemaild.
Zijn gulzige blik keek over het tafeltje heen en ik zag zijn ogen zakken. Als reactie deinsde ik een beetje achteruit, net genoeg om zijn bieradem niet te hoeven ruiken. Ikzelf dronk cola-light.
We spraken met elkaar, maar terwijl ik nog probeerde iets van het gesprek te maken, ontweek hij mijn vragen en zei wel veel, maar vertelde niets. Ik gaf wel antwoord op zijn vragen. Niet al te diepgaand, maar toch zo dat het nog een beschaafde conversatie leek.
Na een uur van zijn gulzigheid en achteruitdeinzen op mijn stoel, besloot ik naar het toilet te gaan. In paniek belde ik daar een vriendin.
“De prins uit Amsterdam blijkt een kikker te zijn!” riep ik. “Wat moet ik nou?” De vriendin wist raad. Ze zei dat ze over een paar minuten zou bellen met een verhaal dat mij daar weg zou halen.
In de tussentijd had de kikker nieuwe drankjes besteld: voor mij een cola-light, voor zichzelf een duur biertje, zo eentje die niet onder de tap zit en dat in een bijzonder glas moet worden uitgeschonken. Ik kwam terug en ging zitten. Weer zakten zijn ogen een centimeter of twintig lager.
Mijn vriendin belde: “Ja, hoi: ik ben mijn sleutels kwijt en jij bent de enige met reservesleutels. Kun je ze komen brengen, want ik heb het koud.”
Voor de vorm protesteerde ik nog een beetje: “Moet dat echt nu?”
Ja, zei mijn vriendin.
Ik hing op en legde hem de situatie uit, dat ik echt moest gaan omdat zij zonder sleutels stond en met een onfatsoenlijke haast klokte ik mijn colaatje achterover. Hij deed uiterst traag over zijn biertje.
“Weet je de weg terug naar het station?”
“Nee,” zei hij. Ik moest hem dus potverkaatje nog gaan brengen ook!
Ik, arme student, betaalde de rekening (twee cola light en twee dure biertjes: de profiteur!) en we liepen naar het station van Delft. Ik zette hem op het station af en liep weg. Tenminste, ik deed alsof.
Hij keek om zich heen, liep het perron af, pakte zijn fiets en reed weg.
Ik zocht hem op internet op. De rat bleek getrouwd en had twee kindertjes: de jongste was ongeveer een maand oud.
photo credit: Cali4beach via photopin cc

12 Reacties

  1. Mary Sjabbens

    Sjonge, wat een tegenvaller dan hรจ. Bleef het bij deze ene blind date?

    Antwoord
    • drspee

      Ja, enorm. Is al 9 jaar geleden weer hoor :). Ik heb nog wel een aantal andere gehad, maar deze was toch wel het ergste.

      Antwoord
  2. carel

    plaatsvervangend schaamte lijkt me onzin maar verwerpelijk gedrag

    Antwoord
    • drspee

      Natuurlijk zijn niet alle mannen zo, maar moreel verwerpelijk is dit wel. Sommige kerels hebben het gewoon niet begrepen. ๐Ÿ™

      Antwoord
  3. Olga

    Bah wat een vieze man.. en nog een stiekemerd ook!

    Antwoord
    • drspee

      Ja, nou inderdaad! Heel naar. Wilde bijna zijn vrouw inlichten via haar mailadres. Heb ik niet gedaan.

      Antwoord
  4. Irene

    Hรจ yuk, zo’n type die alleen maar oog heeft voor ronde vormen dus… ๐Ÿ˜‰
    En lol dat jij dus ook een vriendin gebruikt om jezelf te kunnen verexcuseren. Mind you, ik heb ooit eens de ‘date’ per ongeluk geSMS’t ๐Ÿ˜‰

    Antwoord
    • drspee

      Ik heb dit blogje ook naar aanleiding van de jouwe gepubliceerd en de discussie die we met Raymond hadden op twitter ๐Ÿ˜€

      Antwoord
    • drspee

      Dank je wel voor het compliment ๐Ÿ™‚

      Antwoord

Trackbacks/Pingbacks

  1. #WOT deel 10: Eerlijk » Tekstbureau DrsPee - […] meer tot de late uurtjes in een disco staat te stampen. Mijn vertrouwen in die sites is door wat…

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

×

Klik op de foto om WhatsApp te openen op je mobiel of computer en stuur mij een berichtje!

× Hoe kan ik je helpen?