Het sleutelkruid van Paul Biegel heeft enorm veel indruk op mij gemaakt vroeger. Het was het eerste boek waarvan ik me bewust ben dat het op school, in de eerste klas, werd voorgelezen. Natuurlijk hebben mijn ouders me voorgelezen toen ik klein was maar deze weet ik nog van school.

Het mooiste stukje ging over de koning. Zijn hart ging steeds langzamer kloppen en de dokter van de stervende koning zei dat de koning sleutelkruid nodig had om zijn hart weer sneller te laten kloppen. Om zijn hart weer op te winden.

Jaren heb ik gedacht dat je hart een soort ouderwetse opwindklok was! Gelukkig kregen we al vrij snel biologie.

In de beschrijving van Bol.com staat dat de dokter heel ver moet lopen om het sleutelkruid te vinden en dat de dieren ondertussen spannende verhalen vertelden aan de koning om zijn hart één keer per dag flink moest kloppen om het aan de gang te houden. Dit kan ik mij niet meer herinneren. Ik vond die ene passage al zo mooi, dat dit boek nog altijd door mijn hoofd is blijven spoken.

Misschien ook wel een soort van wishful thinking dat mensen door kunnen leven als je hun hart maar kan opwinden. Romantisch, naïef idee, maar het kleine meisje in mij hield zich staande met die gedachte toen mijn opa overleed.

Het #50books initiatief is een idee van @petepel. Hij stelt iedere week een vraag over een boek, die vrij mag worden ingevuld.

Plaatje: Flickr