recalcitrant, ik ben lekker stout, annie mg schmidt

recalcitrant, ik ben lekker stout, annie mg schmidt, heeft mij beïnvloedIk zou zo graag zeggen dat het boek Getting things done van David Allen mij beïnvloed heeft, maar dat kan niet, want ik heb het nog niet gelezen. Ik zou zo graag zeggen dat Seven habits of highly effective people me beïnvloed heeft, maar dat kan niet, want ik ben de helft vergeten. Ik zou net zo graag zeggen dat ik heb genoten van Maerlants wereld van Frits van Oostrom, maar die staat nog ongelezen in mijn kast. Hendrik-Jan vroeg deze week welke boeken invloed op je hebben uitgeoefend. Dit wordt een lijstje van… Tja. Van wat eigenlijk?

Het zijn boeken die ik heb gelezen, boeken die ik zou moeten lezen (maar ik haat moeten), boeken die invloed zouden moeten hebben, maar dat niet gedaan hebben, boeken die invloed hebben gehad, maar die verder in vergetelheid zijn geraakt bij de massa. Of zo.

Boeken die mij beïnvloed hebben

Een klassieker die mij beïnvloed heeft, is De donkere kamer van Damocles van W.F. Hermans. Een van de eerste literaire romans die ik las voor mijn lijst en die mij voor eeuwig een voorkeur voor deze schrijver heeft gegeven en waardoor die andere twee van de grote drie gewoon geen kans meer maakten.
Een schrijfster die vanaf mijn vroegste jeugd bij me was: Annie M.G. Schmidt. Hoe vaak ik niet nog liedjes van haar zing, gedichtjes van haar kan opdreunen (‘Ik ben lekker stout!’) en zinnetjes gebruik die in haar oeuvre voorkomen. Taalkundig ben ik zeker door haar beïnvloed.
Een andere schrijfster die mijn jeugd heeft gekleurd, is Thea Beckman. Van haar komt mijn liefde voor geschiedenis en dan met name die van de Middeleeuwen. Ik houd van geschiedenis.

Boeken die mij zouden moeten beïnvloeden

Maar het niet gedaan hebben. Dat zijn van die boeken waarvan iedereen zegt: “Je moet ‘m gelezen hebben!” Weer dat woordje waar ik zo allergisch voor ben. Zo’n boek is bijvoorbeeld De avonden van Gerard Reve. Ik kwam er niet door heen.
Een ander is bijvoorbeeld De ontdekking van de hemel van Mulisch. Hij staat in de kast, maar door mijn afkeer van de schrijver ben ik er nooit in begonnen.
Nog een ander boek waarvan iedereen vindt dat het een klassieker is en waarvoor ik een antipathie heb ontwikkeld is Le petit prince van Antoine de Saint-Exupéry. Dit behoeft uitleg. Ik las het boek in 5 VWO voor mijn lijst en kreeg daardoor ruzie met mijn docent Frans. Zo erg dat mijn ouders ervoor naar school kwamen. Lang verhaal kort: ik moest het boek hoe dan ook opnieuw doen en kreeg toen de hoogste onvoldoende (een 4+). Niet eerlijk! Voor altijd is dat verbonden met dit boek.

Boeken die ik gewoon supermooi vond en indruk hebben gemaakt

In willekeurige volgorde:

  • I, Claudius – Robert Graves (ik zag de BBC-serie eerst)
  • De wereld van Sofie – Jostein Gaarder (mijn vervreemdende introductie in de filosofie)
  • Zeven minuten na middernacht – Patrick Ness (tranen met tuiten)
  • De drie levens van Tomomi Ishikawa – Ben Constable (prachtige speurtocht)
  • Max Havelaar – Multatuli (omdat iedereen die moet lezen)
  • A Midsummer Night’s dream – Shakespeare (komisch)
  • Mythen en sagen van de Griekse wereld – dr. Sophie Ramondt (mijn introductie in de Griekse mythen)
  • Een schat aan liefde in je relatie – Marthe van der Noordaa (ik, de verstokte vrijgezel)
  • De kellner en de levenden – Simon Vestdijk (omdat ik die nog eens wil napluizen op astrologische en bijbelse verwijzingen)
  • In de ban van de Ring – J.R.R. Tolkien (omdat het mijn eerste ervaring was met fantasy)
  • De kronieken van Aurian – Maggie Furey (vanwege magie, tovenaars, bijzondere wapens en een queeste)
  • De nevelen van Avalon – Marion Bradley (omdat het mijn eerste ervaring was met Koning Artur)

Het zijn er eigenlijk teveel om op te noemen. Maar deze komen zo het eerst bij me boven. Ik weet nog steeds niet wat voor lijst ik nu gemaakt heb. Het zijn boeken die ik bij me draag. Niet letterlijk, maar wel in mijn leven omdat ze iets hebben gedaan op een bepaald moment in mijn leven.
Dit jaar is de gastheer van de serie #50books Hendrik-Jan de Wit. In 2013 en 2015 werden de vragen gesteld door Peter Pellenaars. In 2014 nam ikzelf de honneurs waar.
Iedereen is vrij om de vragen te beantwoorden zoals hij of zij wil. Laat je reactie achter bij Hendrik-Jan, zodat iedereen je antwoord op de wekelijkse vraag kan lezen.

2 Reacties

  1. Niek

    Goh, wat een heftig blijvende herinnering bij jou dat aan Le petit prince gekleefd zit. Ik heb daar een hele andere bij. Namelijk dat ik het pas leerde kennen toen ik ergens begin dertig was en het in de auto op vakantie in Duitsland samen met mijn vriend het boek beluisterde in het Duits. We hebben zo’n lol daarmee gehad en nog citeren wij eruit, in het Duits. Wanneer jij ook zo’n ervaring had gehad, was het boek vast heel anders voor je geweest. Zo zie je maar weer hoe de context een boek ook kan maken en breken, los van het boek zelf.

    Antwoord
    • Martha

      Ja best wel heftig als ik het zo teruglees. Ik zou er zelfs bijna op zijn blijven zitten als ik koppig was gebleven. Maar goed, ik heb andere boeken die ik mooi vind. Daar doet die ene dan weer niets aan af :).
      Wel grappig dat jij dan precies zo’n tegengestelde ervaring hebt! Dank je wel voor het delen :).

      Antwoord

Trackbacks/Pingbacks

  1. Martha Pelkman (@drspee) - #50books vraag 9: boeken die mij beïnvloed hebben https://t.co/IaSXEQyLeO

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

×

Klik op de foto om WhatsApp te openen op je mobiel of computer en stuur mij een berichtje!

× Hoe kan ik je helpen?