Yamato drummers of Japan

Yamato drummers of Japan

Fotograaf: Hiroshi Seo Yamato


Ik schreef al eens eerder over mijn top 5 theaterergernissen. Maar ik kan er nu twee bijvoegen die ik toen nog niet heb beschreven. Het wordt dus een top 7 met een nieuwe nummer 1.
Gisteren was ik bij Yamato, een groep Japanse taikospelers die een hele leuke, mooie, fantastische show opvoerden. Bij theatervoorstellingen mag je echter niet fotograferen of filmen, net als in de bioscoop. Dat heeft volgens mij te maken met portretrecht –¬†correct me if I’m wrong – van degene die op het podium staat en het is natuurlijk ook niet fijn voor de artiesten omdat zij dan minder omzet hebben in de verkoop van cd’s en dvd’s na afloop. Er zaten meerdere mensen om mij en mijn moeder heen te filmen en fotograferen. Soms zelfs met flits.
In de pauze heb ik een theatermedewerker aangesproken. Het oplichten van zo’n schermpje leidt mij namelijk af van de voorstelling. Ik zie dat in mijn ooghoek. De medewerker vertelde me dat er in de zaal al vier mensen zaten van het theater om te zorgen dat er niet gefilmd werd. Het is een grof schandaal.

Festival publiek in het theater bij Yamato

Als je niet weet hoe je je moet gedragen in een theater, ga dan vooral niet of beheers je. Achter ons nieste iemand (hard) en vervolgens kwam er vanuit het gezelschap waar hij mee was verschillende keren luid de wens ‘gezondheid’. Heel beleefd, maar in theater, tijdens een zacht stukje muziek doe je dat niet.
Meteen bij het binnenkomen van het theater voelden we het al: dit publiek was anders dan anders. En in de zaal kwam dat goed tot uiting: veel rumoer tussen de nummers door, geklets tijdens de nummers en na afloop van de voorstelling fluiten alsof je op een festivalterrein staat. Moeders en ik ergerden ons dood.
Kortom, ondanks de mooie voorstelling, heeft het publiek voor ons veel verpest.

2 Reacties

  1. Carel de Mari

    het gaat hier kennelijk om het publiek dat zo’n voorstelling trekt. Wij komen het gelukkig (nog) niet tegen maar ik deel je ergernis. Jaren geleden zat er bij een voorstelling een vijftal dames, kennelijk collegae, achter ons die het gesprek dat ze aangegaan waren tijdens een etentje met royaal geschonken wijn, voortzetten. Na een minuut of tien (hoe heb ik zo lang kunnen wachten, heb ik de dames er hardop op gewezen dat de voorstelling inmiddels begonnen was en die ons interessanter leek dan hun gezets.

    Antwoord
  2. Niek

    Herkenbaar. Maar ik heb mijzelf opgelegd dat ik voor iets leuks kom en dat ik me niet wil overgeven aan die ergernissen. Makkelijker gezegd dan gedaan maar met wat oefening gaat het steeds beter. Het gaat er immers toch om dat we een leuke tijd hebben als we naar een voorstelling gaan dus zonde om die door andere mensen te laten verpesten.

    Antwoord

Trackbacks/Pingbacks

  1. Martha Pelkman (@drspee) - Gezien: Yamato in het Stadstheater Zoetermeer http://t.co/NCtKQRxIF0
  2. #WOT deel 21: publiek - Tekstbureau DrsPee - […] Het was een mooie voorstelling, maar het publiek liet helaas te wensen over. Daarover kun je hier meer […]

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

×

Klik op de foto om WhatsApp te openen op je mobiel of computer en stuur mij een berichtje!

× Hoe kan ik je helpen?